'Alles wat ik over voetbal weet, heb ik geleerd in Nederland'
Voetbal is universeel, maar draagt voor de Polen Arek Radomski (38) en Andrzej Niedzielan (36) vooral een Nederlandse signatuur. De voormalige Eredivisie-voetballers hebben in hun thuisland een voetbalacademie opgezet, gebaseerd op Hollandse invloeden.
© Pro Shots
Radomski heeft er als voetballer in Nederland liefst dertien seizoenen op zitten. Hij was middenvelder bij Veendam (1994- 1997), SC Heerenveen (1997-2005) en NEC (2008-2010). Niedzielan maakte tussen 2004 en 2008 in Nijmegen furore als de spits die met hoge verwachtingen werd binnengehaald, maar die nooit echt waar kon maken. Het seizoen 2005/06 was het enige waarin hij bij NEC met tien goals de dubbele cijfers aantikte.
'Polen is een grote voetbalnatie, maar heeft door een gebrek aan gekwalificeerde trainers nog steeds geen eigen voetbalidentiteit ontwikkeld', vertelt Radomski aan Voetbal International. 'We kijken een beetje af bij de Duitsers, de Engelsen en de Spanjaarden. Voor ons blijft de Nederlandse manier van opleiden echter het uitgangspunt.'
'Nederland is mijn tweede vaderland geworden. Als ik er kom, voel ik mij meteen thuis. Beter eigenlijk dan in Polen', beweert Radomski. 'Alles wat ik weet over voetbal, heb ik geleerd in Nederland. Jan Schulting deed bij Veendam oefeningen die ik helemaal niet gewend was. Aanspelen op het goede been, juiste balsnelheid, goed aannemen en de bal in één keer klaarleggen. Bij Heerenveen kregen we onder Foppe de Haan alles wat voetbal leuk maakt. Dribbelen met de bal, links, rechts, alles op techniek.'
Niedzielan beaamt: 'Op de dag dat ik in Nederland arriveerde, veranderde mijn leven. Ik werd rondgeleid bij NEC en zag een training van de jeugd. Er was een trainer voor de verdedigers, er was een trainer voor de middenvelders en er was een trainer voor de spitsen. Allemaal specialisten met oog voor individuele behoeften. Ik dacht alleen maar: Wow, zo hoort voetbal te zijn. Johan Neeskens en Cees Lok waren niet alleen goede trainers, maar ook goede mensen. Johan Neeskens vroeg hoe het met me ging, nodigde me uit om koffie te komen drinken. Ik was perplex. Zo’n grote voetballer vroeg mij wat ik van een wedstrijd vond… Ik was het generaalsregime van Polen gewend. Hier heerst de cultuur dat de trainer praat en de spelers zwijgen, nog steeds.'