Alan Shearer: goals, goals, goals
© Pro Shots

data-height="280" data-width="225" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/455573c0-3a54-42a5-b7fa-8aea9aa4ba23_image3292162663112067686.jpg" /> Alan Shearer schreef zaterdag geschiedenis in het Engelse voetbal. De 31-jarige aanvaller van Newcastle United maakte in het competitieduel met Charlton Athletic (3-0 zege) zijn tweehonderdste doelpunt sinds de start van het Premiership in het seizoen 1992/93. Daarmee is Shearer de eerste speler die een dergelijke mijlpaal in het Premiership heeft bereikt.
Opmerkelijk is de ruime voorsprong die Shearer heeft op generatie-genoten als Andy Cole, Les Ferdinand, Robbie Fowler en Teddy Sheringham, respectievelijk de nummers twee, drie, vier en vijf op de topscorerslijst aller tijden in het Premiership. Cole volgt Shearer op gepaste afstand met 140 doelpunten. Het is dan ook de vraag of iemand op termijn nog in de buurt van de mijlpaal van Shearer kan komen.
Shearer had in totaal 310 competitieduels nodig om de grens van tweehonderd doelpunten in het Premiership te bereiken. Het meest doeltreffend was de voormalige Southampton-spits in het shirt van Backburn Rovers. Liefst drie seizoenen op rij (van 1993/94 tot en met 1995/96) maakte hij telkens meer dan dertig goals. Het seizoen 1994/95 was verreweg het meest succesvolle in de loopbaan van Shearer. Met Blackburn won hij de landstitel en bovendien vestigde hij met 34 treffers in één seizoen een nog altijd ongeëvenaard Premiership-record.
In totaal maakte Shearer 113 van zijn tweehonderd doelpunten namens Blackburn. De treffer tegen Charlton Athletic van zaterdag betekende zijn 87ste competitiedoelpunt namens Newcastle United, de club die hij in zijn jeugd als supporter al een warm hart toedroeg. De topscorersranglijst aller tijden in het PremiershipBijgewerkt tot en met 20 april 2002
| Goals | Speler | ||
| 200 | Alan Shearer | ||
| 140 | Andy Cole | ||
| 132 | Les Ferdinand | ||
| 132 | Robbie Fowler | ||
| 116 | Teddy Sheringham | ||
| 113 | Ian Wright* | ||
| 108 | Dwight Yorke (Tri) | ||
| 101 | Matt Le Tissier | ||
| 97 | Dion Dublin* | ||
| 82 | Michael Owen | ||
| 81 | Chris Sutton* | ||
| 80 | Tony Cottee* | ||
| 80 | Jerrel Hasselbaink (Ned) | ||
| 75 | Ole Gunnar Solskjær (Noo) | ||
| 71 | Chris Armstrong | ||
| 71 | Brian Deane | ||
| 70 | Eric Cantona (Fra)* | ||
| 68 | Dennis Bergkamp (Ned) | ||
| 66 | Ryan Giggs (Wal) | ||
| 65 | Kevin Campbell |
Zo opwindend en spectaculair als Shearer zich binnen de lijnen gedraagt, zo ogenschijnlijk saai is hij daarbuiten. Voor de televisiecamera's is de aanvaller nooit te betrappen op een gewaagde uitspraak. Critici zeiden ooit dat Shearer 'de persoonlijkheid van een plumpudding' heeft, terwijl voormalige ploeggenoten bij Blackburn gekscherend ooit beweerden dat Shearer elke avond in zijn dagboek leest, zodat hij gemakkelijk de slaap kan vatten. Niet voor niets luidt zijn bijnaam Mary Poppins, naar het brave, vrome meisje uit de gelijknamige musical.
De kritiek op zijn (gebrek aan) charisma zal Shearer zelf een zorg zijn. De glamour and glitter van het Premiership is aan hem niet besteed. De aanvaller is trots op zijn eenvoudige komaf en is er de persoon niet naar naast zijn schoenen te lopen. Zijn vader Alan verdient de kost in de metaalindustrie en zijn moeder Anne werkt als huishoudster. Shearer heeft een prima verstandhouding met zijn ouders en spreekt ze nog iedere dag. Ook drinkt hij liever een biertje met vrienden van vroeger dan dat hij zich laat zien op feestjes van the rich and the famous. Misschien is die instelling wel het geheim achter zijn succesvolle voetballoopbaan. De Premiership-loopbaan van Alan Shearer




