2008: Uitblinkers Eredivisie komen van heel ver
Mounir El Hamdaoui (24) van AZ en Frank Demouge (26) van Willem II waren de eerste helft van de competitie opvallende blikvangers. Mede door de doelpunten van de spitsen doen hun clubs het uitstekend. Nog niet zo lang geleden leek de top ver weg voor beiden.
© Pro Shots

El Hamdaoui debuteert tijdens het seizoen 2001/02 in het betaalde voetbal bij Excelsior, waar hij de interesse wekt van grootmacht Tottenham Hotspur. Bij de Londense club slaagt de Rotterdammer er niet in een vaste waarde te worden. Een terugkeer naar Nederland is het gevolg. Willem II is dolblij met de nieuwe aankoop. En terecht. Na vier duels heeft de Marokkaan al driemaal gescoord. In het bekerduel met Flevo Boys slaat het noodlot toe. El Hamdaoui scheurt de kruisband van zijn linkerknie af en hij moet een jaar revalideren. Kort na het begin van de jaargang 2007/08 neemt AZ hem over.
Bij NEC breekt in het seizoen 2001/02 weer eens een jongen uit de eigen gelederen door. Al snel is Frank Demouge, kind van Nijmegen, razend populair bij de fans. Na vier jaar houdt het op voor de spits in zijn geboorteplaats. Een mysterieuze knieblessure zorgt er mede voor dat hij in zijn laatste seizoen bij NEC slechts vijf duels speelt. De spits wordt verzocht zijn heil elders te zoeken. Alleen FC Eindhoven zet de deur open voor de Nijmegenaar. Een jaar later volgt de overstap naar FC Den Bosch, dat hem in de zomer van 2007 verkoopt aan een andere Brabantse club, Willem II.
Bij het begin van het seizoen 2007/08 hebben de fans van AZ en Willem II vraagtekens bij de nieuwe aankopen. In Alkmaar vinden de supporters het raar dat de club zes miljoen heeft betaald voor El Hamdaoui. Hij was toch slechts tweede keus na de afgeketste transfer van Afonso Alves? In Tilburg gaan de wenkbrauwen omhoog als het over de nieuwe spits Demouge gaat. Is hij wel goed genoeg? Kan hij de Eredivisie aan?
Na een jaar rijpen zijn El Hamdaoui en Demouge tot volle wasdom gekomen bij hun club. De spits van AZ loopt een-op-een met zijn doelpunten en die van Willem II is betrokken bij bijna zestig procent van de treffers van de Brabanders. De route was lang, de beloning zoet.





