Advertorial

De keeper die zijn handschoenen inruilde voor de schilderskwast

Praat mee!

In deze serie met Mercedes-Benz rijden we door het hele land: van VELD naar VAN. We spreken oud-profvoetballers over hun verleden en hun carrièreswitch. Ooit reden ze met de spelersbus naar volle stadions. Nu rijden ze in hun eigen bedrijfswagen door het land tijdens hun tweede carrière. In de vierde aflevering voormalig doelman Theo Zwarthoed, die zijn handschoenen inruilde voor de schilderskwast.

© Pro Shots

De keeper die zijn handschoenen inruilde voor de schilderskwast

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Mercedes-Benz.

Wat is de mooiste herinnering uit je voetbalcarrière?

‘Toch wel de halve finale van de UEFA Cup met AZ tegen Sporting Portugal. Ik was weliswaar reservekeeper, maar alles eromheen was bijzonder om mee te maken. Niemand had verwacht dat wij de halve finale zouden halen. Het was in de Alkmaarderhout, waar het altijd kolkte. Qua ambiance had het echt iets Engels. Tegenstanders kwamen er liever niet, want het was echt een oude bende. Wij hadden destijds de gunfactor van heel Nederland. Uiteindelijk liep het helaas uit op een enorme deceptie. In de blessuretijd van de verlenging kregen zij nog een corner. Ze kopten hem binnen en onze wereld stortte in.’

Je hebt later bij AZ ook Louis van Gaal meegemaakt. Hoe was het om met hem te werken?

‘Hij was geweldig. Hoe mensen hem zien op televisie, zo werkt hij niet met zijn spelers. Hij wist altijd precies wanneer iedereen jarig was, zelfs van de gezinsleden van spelers. Soms dacht ik een goede wedstrijd te hebben gekeept en werd ik de volgende dag op de club volledig afgebrand: “Wat was je nou weer aan het doen allemaal?” Dan werd ik altijd even mooi met mijn neus op de feiten gedrukt. Het moest altijd beter, maar het was geweldig om mee te maken.’

Ondersteunend beeld bij het artikel© Pro Shots

Hoe verliep je overgang van keeper naar schilder?

‘Ik had de lagere technische school (lts) vroeger al afgemaakt. Voordat ik prof werd, ben ik ook al een jaar schilder geweest. Toen moest ik op een gegeven moment kiezen tussen een profcarrière of het schilderen en toen ging ik natuurlijk vol voor het voetbal. Ik wist richting het einde van mijn loopbaan al wel dat ik niet de luxe had dat ik niet meer hoefde te werken. De schoorsteen moest blijven roken en daarom had ik een back-upplan nodig. Twee jaar voordat ik stopte, ben ik toen op mijn vrije dagen met mijn buurman – die ook schilder is – mee op pad gegaan. Zo belandde ik weer een beetje in het wereldje en ging ik weer gewoon lekker schilderen. Ik heb m’n handen ook mee.’

Zo, je hebt inderdaad grote handen.

‘Dus het schilderwerk is extra snel klaar. Ik vind het gewoon een mooi vak. In Volendam is bijna iedereen bezig met zijn handen en zijn er veel ondernemers. Dat zit hier gewoon in het bloed.’

Zijn er overeenkomsten tussen je voetbalcarrière en je huidige vak?

‘Mijn oude trainer Co Adriaanse zei altijd mooi: “Binnen het voetbal ben je eigenlijk een BV binnen een BV.” Daarmee wilde hij zeggen dat je als speler je eigen BV zo goed mogelijk moet verkopen. Dat is eigenlijk in de ondernemerswereld ook zo. Je zult het zelf op de kaart moeten zetten en het goed laten draaien. Je hebt die topsportinstelling nodig om een bedrijf van de grond te krijgen.’

We doen dit interview in een bedrijfswagen van Mercedes-Benz. Is die van jou ook zo ruim?
‘Mijn bestelwagen is ietsje kleiner. Ik heb er eigenlijk al mijn benodigdheden voor het schilderen in liggen. Het is bij mij altijd erg geordend, want het misgrijpen van materiaal is erger dan brand. Ik zet achter het stuur regelmatig de Volendamse band The Cats op, maar ook Nederlandstalige muziek of country. Bij mij komt alles voorbij.’

Ondersteunend beeld bij het artikel© Pro Shots

Welke vijf mensen uit de voetballerij zou je graag meenemen in de bedrijfswagen?

‘Nou, dan neem ik als eerste Barry van Galen mee. Die is ook schilder trouwens, dus die kan gelijk een handje helpen. Michiel Kramer neem ik puur voor de gekke verhalen mee. Goud man, echt een wereldgozer! Hij woonde nog bij zijn ouders en kwam toen hier bij ons in Volendam voetballen. Ik heb hem een beetje opgevangen thuis, hij kwam weleens bij me eten en zo zijn we goede vrienden geworden. Dan neem ik Sander Duits nog mee, omdat hij gewoon een goede gast is. Dan nog Jos van Nieuwstadt. Hij is teammanager bij Willem II, dus hij kan dingen goed regelen. Tot slot kies ik voor de gezelligheid nog voor Martijn Meerdink. Hij komt altijd op maandag langs bij de kermis in Volendam. Dan belt hij me op en gaan we gezellig een biertje drinken.’

Ken je zijn zoon Mexx ook goed?

‘Mexx heb ik nog als baby vastgehouden, dus die ken ik wel redelijk goed. Mooi om te zien wat voor stappen hij maakt en dat hij in de voetsporen van zijn vader aan het treden is. Daarover gesproken: mijn zoon is keeper in de jeugdopleiding van FC Volendam. Het zou mooi zijn als we hier weer een echte Volendamse keeper onder de lat krijgen.’

De keeper die zijn handschoenen inruilde voor de schilderskwast