Unterhund

14/10/2002 20:03

De Oostenrijkse bondscoach Hans Krankl nog zien draaien op televisie? Wat een voorstelling, geen Belg die hem dit had kunnen verbeteren. Voor de zoveelste keer wentelde Krankl zijn ploeg in de rol van underdog, zoals hij dat de afgelopen weken al honderd maal had gedaan. 'We zijn het lachertje van Europa' en 'Het Oostenrijkse voetbal is op sterven na dood', riep hij tegen een ieder die het maar horen wilde, en dat waren er nogal wat. Totdat de Unterhund zaterdag ineens Wit-Rusland in eigen huis versloeg. Hè, verdorie.

Geen nood, moet Krankl hebben gedacht. Doen we er toch gewoon nog een schepje bovenop. En daar ging-ie weer, de goaltjesdief van weleer. 'Van Nistelrooy valt waarschijnlijk af, daar bent U zeker wel blij mee, Herr Teamchef?', wilde het Alpen-journaille weten. Zucht. 'Hoezo? Als hij niet meedoet, zetten ze Makaay erin.' Puf. 'En als Makaay geblesseerd is, kiezen ze voor Hasselbaink.' Weer een zucht. 'Gek word ik ervan!' Zucht, puf. 'Ze zijn al-le-maal zó verschikkelijk goed!' Moedeloze blik, zo van: wie verlost me uit m'n lijden.

Prachtig gespeeld. Wat een acteur, die Krankl. Kan Schwarzenegger een puntje aan zuigen. Net zoals wij trouwens. Wij, Nederlanders. Acteren zit ons nu eenmaal niet in het bloed. Zelfs een Duitser kan voor een thuiswedstrijd tegen Andorra nog doodserieus beweren dat er geen zwakke voetballanden meer bestaan en dat ze de tegenstander zeker niet zullen onderschatten. Want oh wee die counter. Aan ons is dat soort geacteerd respect niet besteed. Zelfs een videobandje van een wedstrijd van de komende tegenstander brengt daar geen verandering in.

'Voor die wedstrijd wist ik niks van Oostenrijk, erna ietsje meer', zei George Boateng na het aanschouwen van Advocaats homevideo. Prima, draai er niet omheen. Voor het voetlicht met die onwetendheid. Clarence Seedorf was een tikkeltje slimmer. 'We moeten niet naar Oostenrijk kijken, maar naar onszelf.' Mooi gesproken. Maar Rutger Hauer zal er niet wakker van liggen.

Het laat zich raden hoe Krankls wedstrijdbespreking er voor woensdag uitziet. Dat ook Nederland er op het afgelopen WK niet bij was, zal hij een keer of dertig aanstippen. Dat alle Oostenrijkers een betere techniek hebben dan Hasselbaink, zal hij memoreren. Dat Kluivert weliswaar veel scoort, maar voor iedere goal vier kansen nodig heeft. Dat Makaay vooral op de counter tot zijn recht komt ('En daar zal tegen ons geen sprake van zijn, haha!'). Tot gekwordens toe zal hij ook terugkomen op die gedenkwaardige avond in Wenen, die kille novemberavond in 1984. En met een bulderend 'Pak ze aan, die arrogante balletjoffers!', zal hij zijn manschappen de Alpenwei insturen.

René van der Gijp was er bij, op die 14de november in 1984. Eerst als bankzitter, later als invaller. 'Goh, wat was het die avond koud!', herinnerde Gijp zich - ongeacteerd - zondagavond in Sunday United over die verloren interland. 'Koud...!' Hopelijk is het woensdagavond, als Seedorf moet invallen, wat minder fris.

Geert Jan Darwinkel

---