VI-speler van het Jaar: de wederopstanding van Sno

14/05/2012 21:04

Evander Sno kwam dit seizoen tot 24 beoordelingen, net genoeg om voor een beoordeling in het VI-klassement in aanmerking te komen. Een van die beoordelingen betrof dan nog een invalbeurt van 32 minuten in de uitwedstrijd tegen Roda JC; als Sno die dag drie minuten minder zou hebben gespeeld, dan had hij geen beoordeling gekregen en was John Guidetti van Feyenoord nu Speler van het Jaar geweest.

Zo klein zijn dus de verschillen aan de top. Sno is niet per definitie de beste, belangrijkste en meest invloedrijke speler op de Nederlandse velden, maar hij was dit seizoen een van de meest constante en opmerkelijke. Sno was, meer dan wie ook, het boegbeeld van de zoveelste wonderlijke opstanding van RKC, waar hij op het middenveld een perfect trio vormt met Sander Duits en Aaron Meijers.

De kracht van dat elftal is de kracht van Sno. Met het 25-jarige krachtmens in een centrale rol op het middenveld liep het spel van RKC altijd volgens de wetten der logica. De afstanden klopten, het positiespel klopte, de organisatie stond. Zonder veel bravoure zette Sno de lijnen uit. Soepel, vlotjes liet hij de bal rondgaan. Met zijn enorme fysiek was Sno elke tegenstander lichamelijk de baas en kon hij – liefst vanuit een controlerende positie – ook nog eens voor diepgang zorgen.

Een verbindingsspeler is hij, een voetballer die de taken opeist die Mark van Bommel in Oranje heeft en die misschien wel completer is dan Nigel de Jong. Hij is alleen minder wendbaar en mist wellicht, maar dat zou hij moeten ervaren op het hoogste niveau, de handelingssnelheid van een echte topper.

Een speler die dat alles op het veld bewaakt, wenst iedere trainer zich. Het is niet voor niks dat RKC-coach Ruud Brood hem helemaal boven aan het verlanglijstje heeft staan voor volgend seizoen, als hij bij Roda JC werkzaam zal zijn. Sno had daar afgelopen winter al een contract kunnen tekenen. Hij deed het niet.

Hij wilde RKC iets teruggeven voor het vertrouwen dat de club een klein jaar geleden in hem stelde. Die steun had Sno hard nodig. Het is nog maar zo kort geleden dat alles erop wees dat hij nooit meer zou voetballen. In september 2010 werd hij, als speler van Jong Ajax, tijdens de uitwedstrijd tegen Jong Vitesse/AGOVV geveld door een acute hartstilstand. Op het veld werd Sno gereanimeerd, er ging een schok door de voetbalwereld, maar Sno krabbelde op bewonderenswaardige wijze op. Ajax nam afscheid van hem, nadat hij eerder al met wisselend succes had gespeeld voor NAC Breda, Celtic en Bristol City.

RKC gaf hem de kans om terug te keren in het betaalde voetbal. Sno sloot zich pas tijdens de competitie aan bij de selectie. Hij miste de eerste twee wedstrijden van het seizoen en maakte een goede reeks door, totdat hij op 12 februari in de thuiswedstrijd tegen SC Heerenveen een rode kaart kreeg en voor vier wedstrijden werd geschorst.

In die periode won RKC twee wedstrijden en speelde het in De Kuip gelijk tegen Feyenoord. Voor het slot van de competitie had de ploeg de bijdrage van Sno nog hard nodig. In eigen stadion won RKC belangrijke wedstrijden tegen De Graafschap, ADO Den Haag, PSV en Roda JC. Die laatste wedstrijd, opgeleukt met twee doelpunten van Sno en eindigend in 5-2, leek zijn laatste voorstelling in eigen huis te zijn. Totdat invaller Furkan Alakmak zondagmiddag heel Enschede stil kreeg met een fantastisch doelpunt en RKC een plek gaf in de finale van de play-offs.

Frans van den Nieuwenhof

Foto's: VI Images