Wie neemt Cruijff tegen zichzelf in bescherming?

07/09/2010 10:00

Johan Cruijff (foto) wil graag dat het Nederlands elftal beter gaat voetballen. In zijn column in De Telegraaf gaf de beste Nederlandse voetballer aller tijden aan hoe dat moet gebeuren.

'Het resultaat mag tot nu toe heel goed zijn geweest, wat het voetbal betreft heeft het pijn aan m’n ogen gedaan. Omdat ik vind, dat een goede ploeg in staat moet zijn om de bal goed rond te spelen. Dit op basis van goed positiespel. Maar dit zal problemen blijven geven, zolang Nederland voor twee verdedigende middenvelders en een nummer 10 blijft kiezen', zo doceert Cruijff, die daarbij wijst naar Spanje als voorbeeld hoe het wel moet.

'Natuurlijk weet ik, dat tegenwoordig 99 van de 100 landen met twee controleurs op het middenveld spelen, maar ik ben en blijf idealist. Die ervan overtuigd is, dat met andere tactische keuzes en mooier voetbal, je uiteindelijk minimaal net zo ver en misschien zelfs verder kan komen. Gelukkig bewijzen de Spaanse ploegen dat het inderdaad zo werkt.'

De verafgoding van Spanje is natuurlijk bekend. Ook rond de finale van het WK zei Cruijff hardop dat hij meer waardering kon opbrengen voor de attractieve manier waarop de Spaanse nationale ploeg voetbalt, terwijl het bekend is hoe hij over Barcelona denkt. Maar hoe terecht is zijn tactische verhandeling?

De voetbalgoeroe geeft aan dat de twee verdedigende middenvelders moeten worden ingeruild voor één verdedigende middenvelder om het positiespel te verbeteren. Maar hoe denkt Cruijff dan dat de veldbezetting van Spanje was? Heeft hij dan helemaal niet de gaten gehad dat Spanje ook gewoon met twee controleurs speelde, namelijk Xabi Alonso en Sergio Busquets?

Die omslag bij Spanje heeft al voor het WK plaatsgehad, namelijk vlak na het EK van 2008. De Europees kampioen van 2008 speelde nog met één controlerende middenvelder, Marcos Senna. Met het afzwaaien van die geweldenaar nam Spanje ook langzaam maar zeker afscheid van het 4-4-2.

En na de doorbraak van Sergio Busquets als verdedigende middenvelder bij Barcelona veranderde bondscoach Del Bosque zijn systeem naar 4-2-3-1. Hierin waren Busquets en Xabi Alonso de controleurs en Xavi de nummer tien. In dat systeem kon Iniesta vanaf links of rechts spelen, en werd tijdens het WK bijvoorbeeld topscorer David Villa naar de linkerflank verbannen zodat spits Torres en Villa toch samen konden worden opgesteld.

Al tijdens het toernooi om de Confederations Cup in de zomer van 2009 speelde Spanje op die manier, net zoals zeven WK-duels in Zuid-Afrika. Het is Cruijff blijkbaar allemaal niet opgevallen. Net zoals hij waarschijnlijk niet heeft gezien dat zijn eigen Barcelona vorig seizoen in de Champions League duels met Inter en VfB Stuttgart ook met twee controleurs, Yaya Touré en Sergio Busquets, op het middenveld speelde.

Net zoals het hem waarschijnlijk ook niet opviel dat Oranje in veel wedstrijden varieerde met de bezetting op het middenveld door Nigel de Jong in te laten zakken en Mark van Bommel door te schuiven.

Het zit hem wat dat betreft ook altijd in de uitvoering. Het positiespel van Spanje en Barcelona is van zo’n hoog niveau door de unieke kwaliteiten van Xavi en Iniesta, die in iedere situatie zijn aan te spelen en altijd de juiste voortzetting hebben.

Cruijff is het beste wat voetballend Nederland heeft voortgebracht en daarom alleen verdient hij eeuwig respect. Het fenomeen heeft ons voetbal jarenlang de weg gewezen, maar die tijden dat hij als orakel fungeerde liggen ver achter ons. Het is niet moeilijk te raden waarom.

Taco van den Velde