'Als Real faalt, knakken Hollandse tulpen als eerste'

13/01/2009 11:00

Er staan inmiddels zes Nederlanders onder contract bij Real Madrid (Royston Drenthe, Wesley Sneijder, Rafael van der Vaart, Ruud van Nistelrooy, Klaas-Jan Huntelaar en Arjen Robben), maar het hadden er zomaar zeven kunnen zijn. Nigel de Jong was de afgelopen weken vrijwel rond met Real om de plaats over te nemen van de geblesseerde Mahamadou Diarra. Als controlorende
middenvelder. Maar op het laatste moment besloot technisch directeur Predrag Mijatovic om financiële redenen toch te kiezen voor Lassana Diarra van Portsmouth, de andere (Franse) Diarra die net als Klaas-Jan Huntelaar vorige week debuteerde tegen Villarreal.

Wat is dat toch met de Nederlanders en Real Madrid? Natuurlijk brengt ons land veel goede voetballers voort, maar is er voor Real niets anders dan de Nederlandse markt tegenwoordig? De selectie van De Koninklijke telt negen Spanjaarden, zes Nederlanders, vier Argentijnen, een Pool, een Portugees, een Duitser, een Italiaan, een Braziliaan, een Fransman en een Malinees. Dat betekent dat nog net een meerderheid Spaans spreekt, maar dat het aantal spelers dat Nederlands praat (genoemd zestal aangevuld met Jerzy Dudek en Mahamadou Diarra) daar al aardig in de buurt komt.

Is dat normaal of gezond? Is er een andere club in Europa die op een dergelijke manier wordt gedomineerd door één buitenlandse groep spelers? Liverpool heeft zijn vijf Spanjaarden, Arsenal heeft zijn acht Fransen, AC Milan vijf Brazilianen en Internazionale zijn zes Argentijnen. Het is dus niet ongebruikelijk bij topclubs te kiezen voor één bepaalde nationaliteit bij het aantrekken van zijn topspelers. Het heeft natuurlijk zijn voordelen. De spelers komen allemaal voort uit dezelfde voetbalcultuur en zullen dus geen enkel probleem hebben samen te spelen. De trainer/coach en de technisch directeur hoeven alleen maar in te schatten of die cultuur aansluit bij de cultuur en speelstijl van de club.

Het was ooit een van de motivaties van Louis van Gaal om Barcelona te versterken met hoofdzakelijk Nederlandse spelers. Op 2 mei 2000 had het hoogtepunt plaats wat betreft de Hollandse ziekte van Barça. Op die dag trad de club in de halve finale van de Champions League aan tegen Valencia in Mestalla en stonden er zes Nederlanders in de basis: Ruud Hesp, Frank de Boer, Michael Reiziger, Phillip Cocu, Patrick Kluivert en Boudewijn Zenden. Na rust viel bovendien Winston Bogarde in, zodat de ploeg van Van Gaal en diens assistent Gerard van der Lem met zeven Nederlanders op het veld stond. Dat elftal verloor overigens met 4-1, wat ook de keerzijde van de medaille aantoont.

Zolang de prestaties goed zijn en de buitenlanders een meerwaarde vertegenwoordigen, zal het worden geaccepteerd. Maar als de prestaties tegenvallen, dan zal de buitenlandse enclave van de club als eerste onder vuur komen te liggen. Het is een teken aan de wand dat de nieuwe Real Madrid-trainer Juande Ramos plotseling benadrukte dat Huntelaar geen aankoop van hém was. Bovendien is Van der Vaart op een zijspoor beland. Zondag kwam hij pas als tweede wisselspeler op het veld. Zodra Real niet presteert, zullen de Hollandse tulpen als eerste knakken.

Taco van den Velde