Zolang er rijken zijn, blijven er gekken

31/10/2011 11:30

Tiny Sanders besteeg de kansel, schraapte de keel en begon te prediken. Over tien of twintig jaar zullen de suikerooms uit het mondiale voetbal verdwenen zijn en met hen de onzin, zo sprak de PSV-directeur tijdens een bijeenkomst van de Tilburg University.

'PSV zal dan nog steeds een gezonde club zijn. Maar ik verwacht geen mensen meer die voor hun eigen ego honderd miljoen in een club steken en na een paar jaar verdwenen zijn. En ook geen voetballers die voor twintig miljoen euro per jaar gaan voetballen in een stad waar wij nog nooit van hadden gehoord.'

Een paar dagen later sloeg de onzin met orkaankracht toe. Manchester City zorgde zondag voor laaiende emoties in stad en ommelanden door uitgerekend op Old Trafford de gehate buurman Manchester United te demonteren. Het werd 1-6 en zo'n dikke en ontluisterende nederlaag had Alex Ferguson nog nooit meegemaakt. En de Sir is toch al 37 jaar trainer, won in zijn imposante loopbaan 48 prijzen en hoopt over drie maanden zijn zeventigste verjaardag te vieren. Maar eerst zou hij na de publieke tuchtiging door Manchester City zijn hoofd onder het kussen verbergen, want de coach van Manchester United durfde zelfs zijn vrouw niet onder ogen te komen.

De vernedering in het Theater of Dreams kwam wel tot stand met een beetje hulp uit Abu Dhabi. Want dat is de standplaats van Mansour bin Zayed Al Nahyan, ook wel sjeik Mansour genoemd. En dat is een van de negentien zonen van sjeik Zayed, de grondlegger van de Verenigde Arabische Emiraten. Dat land is zo rijk aan olie dat de welvaart met vijfhonderd miljoen euro per dag toeneemt als de prijs van een vaatje olie met slechts één euro stijgt.

Als je dat weet, besef je ook dat het niet meevalt om een sjeik te zijn. Want dan weet je bijvoorbeeld van gekkigheid niet meer wat je met geld moet doen. En sjeik Mansour is rijk, heel rijk. Zijn persoonlijk vermogen wordt geschat op twintig miljard euro en daarnaast heeft hij ook eens nog toegang tot het familiekapitaal van 550 miljard euro.

Vanaf september 2008 klotst het oliegeld ook door de straten van Manchester, want toen werd sjeik Mansour eigenaar van Manchester City. Sindsdien is het een dolle boel bij de gewezen volksclub die de afgelopen drie seizoenen alleen al 450 miljoen euro investeerde in nieuwe spelers. Het grootkapitaal lijkt nu ook in Engeland definitief de macht te grijpen, want Manchester City is koploper in de Premier League met vijf punten voorsprong op Manchester United en de eerste landstitel sinds 1968 lonkt.

Dat geld wel degelijk goals kan maken, bleek in de gedenkwaardige derby van Manchester United. Namens de stromannen van de sjeik scoorden Mario Balotelli (twee keer, foto), Edin Dzeko (ook twee keer), Kun Agüero en David Silva. De eerste werd gekocht voor 30 miljoen euro, de tweede voor 37 miljoen, de derde voor 45 miljoen en de laatste voor 30 miljoen. Dat is net zoveel als de begrotingen van Ajax, PSV en FC Twente bij elkaar.

Geen wonder dat onze topclubs in het internationale voetbalgeweld zo kansloos zijn als het Leger des Heils dat in de loopgraven op het Chinese volksleger stuit. Wij worden niet alleen opgezadeld met tweederangs voetballers uit het buitenland, maar wij krijgen ook de tweederangs miljonairs. De Eredivisie moet het doen met private investeerders als de gemankeerde bankier Dirk Scheringa, de berger van duikboten Frans van Seumeren of de beduimelde Georgiër Merab Jordania. De echte dollemannen als Suleyman Kerimov die Samuel Eto'o voor een jaarsalaris van twintig miljoen euro naar Anzhi Makhachkala lokte, halen hun neus op voor de Lage Landen.

Ik hoop dat Tiny Sanders gelijk krijgt, maar ik vrees dat voetbal over twintig jaar nog steeds een oneerlijk spel is waarin de morele bezwaren al lang geleden verjaard zijn. Zolang er rijken zijn, blijven er gekken.

Peter Wekking