*

Voetbal International
Home / Achtergronden / Columns / Peter Wekking

Eric Abidal heeft de dood door de benen gespeeld

07/06/2011 09:00

Elke finale heeft zijn eigen sagen en verhalen die de wedstrijd een plaats in de geschiedenis geven en zo ook die tussen Manchester United en Barcelona. Neem het magistrale gefladder van Lionel Messi, De Vlo. Neem de handvaardigheid van Gerard Piqué die een schaar in het doelnet zette om vriendinnetje Shakira te behagen. Of de moederliefde zonder einde van Xavi die ooit van zijn eerste profsalaris een broodrooster kocht voor mama, triviale informatie die tot ons kwam via tv-commentator Frank Snoeks, de neef van tantje Betje.

Maar het was zaterdagavond al na half elf toen er over Wembley pas echt een hemelse vreugde neerdaalde. Het moment dat Eric Abidal (foto) als interim-aanvoerder van Barcelona Europa’s voornaamste voetbalbeker in ontvangst nam, zorgde voor een sluier vocht in de ogen. Verlicht en verheven stond-ie daar, slechts 71 dagen nadat bij hem een levertumor was weggesneden.
En daarmee de dood.

Wie Eric Abidal zaterdag zag gloriëren in de heropstanding besefte direct ook waarom Barcelona de finale tegen Manchester United nooit kón verliezen. Het elftal van Pep Guardiola brengt voetbal dat een hommage is aan alles wat leeft. Aan vlinders, aan bloemen, aan kinderen, aan mensen die via het tiki-taka voor even aan de zorgen en de waan van alledag willen ontsnappen. Het spel is snel, speels, vrolijk en vol van vreugde om hoe we zijn dat we zijn. Beter, best, Barcelona.

En het elftal van Guardiola bracht zaterdag een hommage aan Eric Abidal, niet de beste, maar wel één van de meest geliefde spelers uit de Spaanse selectie. De 31-jarige verdediger wordt in Camp Nou geknuffeld om zijn grote hart en nederigheid en geldt als een teamspeler par excellence die altijd zijn eigenbelang ondergeschikt maakt. Veelzeggend was zijn smeekbede in 2008 richting coach Frank Rijkaard om hem niet op te stellen omdat de vorm ontbrak.

'Ik doe honderd procent mijn best, maar mijn prestaties stellen me niet tevreden', motiveerde Abidal destijds zijn opmerkelijke actie. 'Als ik merk dat ik niet mijn hoogste niveau kan halen, is het mijn verantwoordelijkheid dat te vertellen aan de coach, zodat hij me niet opstelt.' Groot was dan ook de schrik in Barcelona toen Abidal half maart aan zijn ploeggenoten meedeelde dat er een levertumor bij hem was geconstateerd. Groots was de rustige manier waarop hij dat deed.

'Eric was positief als altijd. Hij gaf ons moed in plaats van andersom', zal Xavi nooit vergeten. De onheilstijding zorgde voor een angstaanjagende stilte. Xavi: 'Ineens beseften we: hier staat niet een collega voor ons, maar vooral een echtgenoot en vader van drie kinderen. Normaal maken we ons druk om drie punten. Nu ging het om leven en dood.'

De doktoren adviseerden Abidal een week rust te nemen om zich mentaal voor te bereiden op de operatie. De voetballer vroeg echter direct om het mes. 'Ik wilde geen dag langer rondlopen met dat ding in mijn lijf.'

De Fransman had al afscheid genomen van zijn voetbalcarrière, maar chirurg Josep Fuster zei tijdens de operatie doodleuk: 'Maak je niet druk, ik zie je op 28 mei op Wembley.' Het mirakel geschiedde inderdaad. Zaterdag speelde Eric Abidal negentig minuten mee op het hoogste voetbalpodium van Europa, als een Hercules-achtige figuur, sterk en onverwoestbaar als altijd. Toch zal hij nooit meer de oude zijn verklaarde Abidal, nadat hij de cup met de grote oren richting hemel had getild met handen waarin de euro’s er niet langer toe doen.

'Mijn ziekte heeft de ogen geopend voor dingen die werkelijk belangrijk zijn', sprak hij op Wembley. 'Zo heb ik direct al mijn auto’s verkocht, want ik besef nu dat die waardeloos zijn. In de wereld zijn oorlogen aan de gang, lijden mensen honger en sterven er onnodig kinderen. Op die terreinen wil ik voortaan met mijn geld hulp gaan bieden.'

Terwijl zijn ploeggenoten in de kleedkamer van Wembley een enorme fiesta organiseerden, viel Eric Abidal stil. Hij knikte, want hij had zojuist de bal bij de dood door de benen gespeeld. 'Ja, ik ben een nieuw mens van 31 jaar oud.'

Peter Wekking

SPELERS

CLUBS

COMPETITIES

WEDSTRIJD

'Je kan pas 4-3-3 spelen als je van Urby Emanuelson een Derk Boerrigter kan maken'
Martin Jol pareert de kritiek omtrent de speelwijze van Ajax onder zijn bewind (AD).