Hoogmoed zonder einde in het Wilde Oosten

31/08/2010 09:45

Kijk aan, daar hadden we de Kerstman. Het was misschien nog wat vroeg voor de tijd van het jaar, maar hij was er toch maar mooi.

Het was vijf dagen nadat er in Arnhem een nieuwe feestdag was uitgeroepen, het was nog twee jaar en 45 weken totdat Vitesse landskampioen wordt en van de beloofde topspelers ontbrak nog elk spoor. En toch schreed Merab Jordania (foto) een uur voor aanvang van Vitesse-FC Twente als een grootvorst zijn nieuwe luchtkasteel in Arnhem binnen.

'Yohoo, yohoo', zei de Kerstman.

Hovelingen bogen, een lakei droeg een koffer en mannen in zwarte pakken speurden de daken af naar scherpschutters. Misschien had Sinterklaas wel met een aanslag gedreigd.

De Kerstman sprak opnieuw, in gebroken Engels. 'Ismaïl Aissati is onderweg en Slobodan Rajkovic heeft net getekend.' Het volk, in grote drommen voor de ophaalbrug naar het luchtkasteel, klapte de handen de stuk. De mensen geloofden weer.

Daarom snap ik niets van mezelf en alle zure commentaren die de geruchtmakende staatsgreep van Merab Jordania bij Vitesse hebben begeleid. Waarom zo cynisch en xenofoob als een zakenman uit Georgië in een geleend kostuum met misschien wel geleend geld en een geleende autoriteit zijn intrede doet in het Nederlandse voetbal?

Het volk in Arnhem heeft in elk geval zijn dromen terug. Dankzij Merab Jordania, makelaar in grootse verwachtingen. De zakenman verkoopt hoop, hoe ijdel ook. En zorgt daarmee voor een ongekende dynamiek die het Nederlandse voetbal best kan gebruiken.

Want ons voetballandschap leek de laatste maanden op een mistroostig maanlandschap waarin de financiële crisis de ene na de andere krater sloeg. Op de maan groeien geen rozen en op 36 geslaagde klonen van Almere City FC zitten we óók niet te wachten.

Dat bleek wel vorige week zaterdagavond in Arnhem, toen er werd afgetrapt nadat eindelijk die gedrogeerde kip weer op zijn stokkie was gaan zitten. De oude kaas op het broodje was op slag acht maanden jonger geworden, alom jubelen de tenen en de stemming op de rangen was opperbest.

FC Twente speelde met de bal, Vitesse liep erachteraan en nadat de thuisploeg met 3-0 had verloren, keerde het Arnhemse publiek opgewonden zingend huiswaarts. Een beetje geluk is tegenwoordig ook al mooi.

Sank you, Mister President.

En het zal best zal dat meneer Jordania ooit zijn Kalashnikov heeft aangezien voor een krik toen hij deze uit de kofferruimte van zijn Mercedes haalde. So what? Iedereen heeft wel eens een lekke band en de rechtschapen Peter R. de Vries zat onlangs óók al in de gevangenis.

En meneer Jordania valt het niet euvel te duiden dat hij Georgiër is en gepredestineerd om schimmig te doen.

Bovendien past het ook wel bij Vitesse, zo'n eigenaar als een stripfiguur. Het moderne Vitesse is tenslotte een club van cowboys en indianen. Dodge City in Het Wilde Oosten. Mannen met stoppelbaarden die wijdbeens staan, een sigaar stoer op de onderlip laten dansen en wild uit de heup schieten. Hands up! Sorry, te laat.

Want wat voor gekkigheid is er de afgelopen 25 jaar niet over dat luchtkasteel in Arnhem neergedaald? Keizer Karel, de aan Manchester United gerelateerde achtervolgingswaan, Artur Jorge en Aad de Mos, veertien miljoen gulden voor Bob Peeters, de elektrische stoelgang met Nuon, de mislukte Schiphol-coup van Rocky Tuanakotta, Keizer Karel 2 met zijn Duet Group en ga maar door. Hoogmoed zonder einde.

Laat daarom Merab Jordania in dat Absurdistan van Arnhem rustig zijn ondoorgrondelijke gang gaan. Als zijn geplande hoge vlucht met Vitesse straks crasht, kunnen we allemaal ons gelijk halen en zeggen: zie je wel! Tenslotte worden er ook wel eens cowboys neergeschoten. Wij worden van circus Vitesse dus nooit slechter. Vrolijk Kerstfeest.

Peter Wekking