'De sigaar van God'

16/03/2010 11:15

Het was op een trainingsveld van TSV München 1860, de voetballers van Argentinië bereidden zich voor op de vriendschappelijke interland tegen Duitsland en in de nevelige lucht doemde een zonderlinge gestalte op.

De man droeg een ijsblauwe puntmuts, liet een dikke sigaar op de vlezige onderlip dansen en het markante was: hij gaf nog driftige aanwijzingen óók.

De zonderling bleek Diego Armando Maradona (foto). De Argentijnse bondscoach die de rook zo mooi in kunstige ringetjes kan uitblazen, riep Lionell Messi aan om meer vuur in zijn schoten te leggen. Daags erna won zijn elftal met 1-0 van Duitsland.

Arm Argentinië. Het land heeft zijn ensemble ongelooflijke voetballers uitgeleverd aan een ongelooflijke man. In de dug-out van de wereldkampioen van 1978 en 1986 resideert tegenwoordig een beklagenswaardige stripfiguur.

Diego Armando Maradona. Ofwel: de hand van God, de cocaïnesnuiver, de huisvriend van de Cubaanse dictator Fidel Castro, die onderworpen is aan vele ontwenningskuren voor talrijke verslavingen, een kerkgenootschap met zijn naam zag opgericht en zich gedraagt als het eeuwige kind dat sigaren rookt als een volwassen vent.

En nu is hij ingeschaald op één en dezelfde voorname hoogte met gesoigneerde heren als Bert van Marwijk, Carlos Alberto Parreira, Joachim Löw en Fabio Capello. Het is bijna niet voor te stellen. Zoals ik me Diego Maradona ook niet kan inbeelden als een Schriftgeleerde die zijn opstelling bepaalt aan de hand van moderne trainingsleer of fysiologische testen.

Noch als een voetbalexegeet die tot in de diepe uurtjes dvd’s van tegenstanders bestudeert. De nacht is er tenslotte voor plezieriger vertier. En wat zou Maradona zijn spelers aan tactische opdrachten meegeven in de spannende minuten voor de aftrap van een belangrijke wedstrijd?

'Viva Cuba' waarschijnlijk, als hij weer eens gegrepen is door een vlaag van verstandsverbijstering.
Diego Maradona als bondscoach van Argentinië, het lijkt nog steeds meer op een genetisch misverstand dan op een geniale zet.

Dat hij werkt zonder enig plan van aanpak blijkt alleen al uit het feit dat hij sinds zijn aanstelling, vijftien maanden geleden, liefst 102 kandidaat-internationals selecteerde. Het hadden er meer kunnen zijn, want de onwetende Maradona riep ook spelers op die niet eens konden lopen omdat ze na een operatie nog in het ziekenhuis lagen.

Zoals er ook internationals moesten afzeggen omdat hun bondscoach over het hoofd had gezien dat ze gelijktijdig met hun club een belangrijke wedstrijd moesten afwerken. Tussendoor zat de bon-vivant een maandenlange schorsing van de FIFA uit omdat hij op een persconferentie wel heel onwelvoeglijke taal had gebruikt.

Waarmee de betreffende journalisten eigenlijk nog goed weg kwamen, want Maradona heeft in zijn wilde leven ook wel eens met een geweer op het journaille geschoten.

Lachen om Diego Armando Maradona is dus nooit moeilijk. Je kunt verwijzen naar vernederende nederlagen in de kwalificatiereeks tegen Brazilië (1-3) en Bolivia (6-1). Je kunt hem afdoen als neuroot, als irrationeel en als onbenul in de dug-out die zich laat sturen door de oprispingen van de onderbuik.

Wie de karikatuur van de voetbalcoach wil zien, kiest het beeld van de sigarenrokende trainer. Maar lachen om Diego Armando Maradona is ook gevaarlijk.

Hij leidt nog altijd een elftal waarin met Lionel Messi (Barcelona), Gonzalo Higuaín (Real Madrid), Carlos Tevez (Manchester City), Diego Milito (Intenazionale) en Sergio Agüero (Atlético Madrid) enkele van de beste voetballers ter wereld samenkomen.

De fantastische vijf zijn dit seizoen in hun nationale competitie gezamenlijk goed voor 74 goals. Ter vergelijking: de aanvallend ingestelde internationals Dirk Kuijt, Klaas-Jan Huntelaar, Wesley Sneijder, Eljero Elia, Arjen Robben en Rafael van der Vaart, die woensdag tegen de VS namens Oranje op het veld kwamen, staan op 37 treffers. Met z’n zessen.

Dit Argentinië kan over vier maanden zomaar wereldkampioen worden. Ondanks de sigaar van God.


Peter Wekking