'Jenever-ridder Jean-Marie'

09/02/2010 09:35

Over ruim 100 dagen rolt de eerste bal tijdens het WK in Zuid-Afrika en Uli Hoeness opende nog maar eens frontaal de aanval.

'Het is een enorme fout geweest om zo’n belangrijk evenement als het wereldkampioenschap voetbal toe te wijzen aan een land als Zuid-Afrika', zo mitrailleerde de voorzitter van Bayern München twee weken geleden. En hij ontketende een mediaoorlog tussen Duitsland en Zuid-Afrika.

Het kan niet anders of de begeerde organisatie van het WK in 2018 door Nederland en België moet op beduidend meer sympathie van Uli Hoeness kunnen rekenen. En misschien wel op de zegen van deze belangrijke beleidsbepaler uit Duitsland, een invloedrijke grootmacht op het schouwtoneel van het mondiale voetbal.

De Lage Landen, dat is voor Duitsers immers makkelijk aan te rijden en de kans dat de spelersbus van de Mannschaft onthaald wordt door een kogelregen van bruuske opstandelingen in de Achterhoek is te verwaarlozen.

En er is nog iets. Voor de kandidatuur van het laatste paradijs op aarde werft tegenwoordig Jean-Marie Pfaff. En die heeft geglorieerd in de nationalistische boezem van Beieren. Tussen 1982 en 1988 zweefde de Belg de ballen uit het doel van Bayern München en bedacht hij ook een nieuw taal, het zogeheten Pfaff-Duits. In die tijd was Uli Hoeness als manager al verbonden aan de Duitse topclub. Uli en Jean-Marie, ze voelen één.

Het Koninkrijk der Nederlanden heeft Ruud Gullit als WK-ambassadeur naar voren geschoven, maar de benoeming van Jean-Marie Pfaff is pas echt een geniale meesterzet. Waar Gullit als analist bij Eredivisie Live na RKC-Roda JC niet verder komt dan wat holle frasen, is Jean-Marie Pfaff uitgegroeid tot een heuse celebrity die met een docusoap over het wel en wee van zijn familie dagelijks op tv in Nederland België is te zien.

Het mooie aan internet is dat de tegenwoordig van de Galapagos-eilanden tot Osaka zijn binnen te halen. En zo kan Jean-Marie wereldwijd lobbyen voor utopia aan de Noordzee.

Elke dag weer geeft de voormalig wereldkeeper een inkijkje in het rijke Roomse leven in Brasschaat. Al heb je soms de indruk dat Jean-Marie zich vergiste toen de regisseur hem vertelde dat hij in het kader van de zuivere moraal het heilige boek naast zijn bed moest leggen. Want het nachtkastje wordt steevast gesierd door de bubbels in plaats van de bijbel.

Zelfs het opkomen van de zon wordt door de familie Pfaff dankbaar gevierd met een slokje champagne. Elke dag weer. Bij ontbijt, lunch of diner, tijdens de High Tea of het innemen van een hoestdrankje; altijd plopt er wel een flesje Moêt.

Het kan niet anders of zulks moet de kiescommissie van de FIFA straks enthousiast gaan maken. Belgie: het leven is één groot pretpark. En bij de Noorderburen kan het niet veel anders zijn. Tenslotte is de moeder van Jean-Marie een Nederlandse.

Ik moest aanvankelijk even wennen aan de gecompliceerdheid van de RTL 7-serie over de Pfaffjes. Want de kleinkinderen dragen hondennamen, de honden zijn vernoemd naar mensen en iedereen blaft door elkaar. De bingoboeren en mayonaisekwekers die elkaar met reclame-uitingen dagelijks aflossen op de kraag van Jean-Marie, maakten het er ook niet gemakkelijker op. Maar tegenwoordig laat de serie zich soepel verteren.

Het is hartverwarmend om te zien hoe opa Bompa in contemplatie zijn sigaretje rookt, hoe Jean-Marie gaat pinanties shotten met gehandicapte kinderen en hoe hij medewerkers van een houtzagerij in de nabijheid van Nürnberg de levensvreugde terugbrengt met die ene, simpele zin: 'Wees trots op uw ouders.'

Twee weken terug werd deze innemende tv-persoonlijkheid met groots ceremonieel vertoon ook nog eens verheven in de adelstand. Door het jenevergenootschap van Hasselt werd de gewezen keeper tot ridder geslagen. Jean Marie ridder Pfaff, zo mag hij zich nu noemen. En dan proberen wij de sportwereld te veroveren met IOC-lid Willem Alexander. Ofwel Prins Pils. Tja.

Peter Wekking