Ze hebben een harde, droge worst naar hem vernoemd

31/05/2010 10:45

Het gaat snel met Vincent Rauden. Dat vindt ook zijn manager. 'Het gaat snel met Vincent. Ik heb dat ook vaak tegen hem gezegd. Als jij zo doorgaat, dan kon het het binnenkort wel eens heel snel gaan. Die jongen zelf ziet dat niet. Die denkt: het zal wel.'

'Dat is ook typisch Vincent. Die laat zich door niemand gek maken. Die speelt gewoon zijn wedstrijden, maar met zijn kwaliteiten kan het opeens gewoon heel snel kan gaan. En dat gaat het nu. Misschien wel te snel, maar dat is de voetballerij.'

Ik spreek Vincent in het huis van zijn ouders. 'Ja, snel. Wat is snel? Natuurlijk merk ik wel dat er meer belangstelling is. Dat streelt me, maar niet meer dan dat. Dat is de situatie. Ik heb dagelijks contact met mijn manager. Die zegt dat het snel gaat. Dat ik in beeld ben. Wat moet ik er mee. Gewoon presteren en zien waar het schip strandt.'

'Dat is kenmerkend voor Vincent', zegt zijn manager. 'De hele wereld wil hem hebben, geloof mij nou maar. Hij is overal beeld.
In Italië zijn ze helemaal gek van hem. Daar hebben ze het al over het Vincent-effect. Ze kennen die naam daar ook helemaal niet, dus dat is ook al een voordeel. Dat je buitenlands klinkt. Hebben ze toch liever dan wéér een Luciano.'

'In het zuiden van Italië hebben ze het over niks anders. Ze hebben een harde, droge worst naar hem vernoemd. Dan kan je toch wat hè, lijkt mij. En dat op basis van alleen de videobeelden. Dan weet je gewoon dat het snel kan gaan.'

Vincent reageert nuchter. 'Natuurlijk is het lekker dat ik nu twee goede wedstrijden achter elkaar heb gespeeld. Dan kan het opeens snel gaan. In principe ben ik een dienende speler. Bal veroveren en inleveren. Meer is het eigenlijk niet. Dat kan ik vrij goed. Dat is dan mijn mazzel.'

Zijn manager denkt daar heel anders over. 'Vincent is misschien een van de beste inleveraars ter wereld. Dat zie je nergens. Je moet er mee geboren worden. Mensen leveren niet graag iets in. Denk maar eens na, lever jij graag iets in? Nee. Daar ga je dus al. Maar Vincent, die jongen weet niet beter. Die zit anders in elkaar.'

'Als hij iets heeft wil hij het inleveren. Normaal gesproken noem je dat een handicap. Dat schiet niet op, net al je boodschappen in huis en ze dan meteen weer in willen leveren. Goed, het is handig als je veel lege flessen hebt. Maar als voetballer gaat het deze jongen naar de internationale top brengen.'

'Niemand levert zo goed ballen in als Vincent. Daar wordt niet eens op getraind. Als Vincent een bal heeft levert hij hem in. Dat is zijn aard. Dat kunnen alleen de hele groten. In Italië, Spanje, Engeland en Oostenrijk hebben ze dat nu ook in de gaten. En dan kan het snel gaan.'

Vincent is klaar met afwassen. 'Ja, mijn manager. Ik weet het niet. Zelf heb ik niemand gezien of gesproken maar Dieter Schlaufieber schijnt op de tribune te hebben gezeten. Die maakte in de tweede helft een aantekening in een schriftje, toen ik een bal inleverde. Vanaf dat moment is, volgens mijn manager dan, het balletje gaan rollen.'

'Ik houd me daar verder niet mee bezig. Dat is zijn werk. Ik moet gewoon hard trainen en we zien wel. Ik ga mijn naam ook niet veranderen. Waarom zou ik?'

Zijn manager is het daar helemaal mee eens. 'Vincent, dat is natuurlijk, voor een voetballer, als je bij een grote Nederlandse club gaat voetballen, een ruknaam. Dan kan je net zo goed Rembrandt heten. Maar in Italië is het een prima naam. Daarom denk ik dat Vincent moet focussen op het zuiden.'

Draai het maar om. Kenneth Perez, denk je dat ze daar in het zuiden van Europa op zitten te wachten? Ruiz? Man, schei nou uit, die hebben ze allemaal al, die namen. Ze willen daar Willems, Klaasen en Arie’s. Het is net als met buitenlandse kaas. Het fascineert je toch. Als jij kunt kiezen tussen een stuk oude Beemster of een puntje Persillé de Tignes, wat kies jij dan? Precies.'

Vincents manager pakt een dvd. 'Ik heb de delegatie van Frankfurt, tenminste, ze zeiden iets als Frankfurt, die heb ik een videoband met hoogtepunten meegegeven. Een dvd ja, wat maakt het uit hoe je het noemt. Highlights from Vincent. Dat is Engels. Daar zitten ze in heel Europa nu naar te kijken.'

'In Roemenië staat hij gewoon in de videotheken, op de afdeling arthouse. Dat kunnen wij ons helemaal niet voorstellen, want wij zien hem iedere week spelen, maar in het buitenland zijn ze he-le-maal gek van hem. Op Cyprus komt hij als blu-ray uit, die demo. Zie je hem een half uur lang haarscherp ballen afpakken en inleveren. Overal kan hij beginnen. Overal. Het wordt vooral een kwestie van kiezen.'

Vincent knipt een heg. 'Natuurlijk, ik hoor de verhalen, maar wat moet ik er mee? Ik ga niet opeens anders doen, zoals Ruud Gullit. Moet ik opeens in een reggaeband gaan zingen of zo? Nee toch? Ik heb een rothekel aan reggae.'

'Het is gewoon afwachten. Drie, vier wedstrijden achter elkaar goed spelen, dat is nu mijn doel. Nog meer ballen inleveren. Mijn manager belt me iedere avond even op, met nieuwe clubs. Daar zitten soms een paar bij die ik wel een soort van ken, ja.'

'De Nederlandse topclubs hebben zitten slapen. Zo is het gewoon. Die hebben met zijn allen lopen zoeken naar een scorende spits of iemand die iets met een bal kan. Dan loop je zes jaar achter. Het gaat in het moderne voetbal om inleveren. Behalve je salaris. Hahaha. Ja, man, laten we er maar om lachen, toch? Mij hoor je niet klagen.'

'Gaat hij toch lekker naar het buitenland. Dan niet, denk ik. Niemand kende Vincent. Niemand. En kijk nu eens. Je moet als manager geluid maken, de markt veroveren. Er moet over je gepraat worden. En dat doen wij nu, jij en ik snap je? Zo werkt het. Er moet over je geluld worden.'


Nico Dijkshoorn