Bayern München: alles is vergeven en vergeten

31/05/2010 12:30

In een van de straten rond de Amsterdamse Middenweg, iets voorbij de plek waar stadion De Meer in rook is opgegaan, wapperde vorige week zaterdagmiddag een zelfgemaakt spandoek. 'Amsterdam steunt Louis', stond erop.

Om duidelijk te maken om welke Louis het ging, was er voor de zekerheid ook een logo bijgetekend. Dat van Bayern München. Het heeft lang geduurd, maar nu is dus zelfs Amsterdam om.

Jarenlang was Bayern München in deze stad, na Feyenoord uiteraard, de meest gehate voetbalploeg. Dat had allemaal te maken met de afscheidswedstrijd van Johan Cruijff in 1978.

Voetballiefhebbers die oud genoeg zijn, hoeven hun ogen maar te sluiten om het allemaal weer voor zich te zien: hoe Paul Breitner en zijn mannen die dinsdagavond het begrip afscheidswedstrijd een heel nieuwe dimensie gaven, door het slappe Ajax in eigen huis op te rollen.

Hoe al ver voor het einde duizenden toeschouwers woedend het Olympisch Stadion verlieten. En hoe het veld gaandeweg de afstraffing bezaaid raakte met zitkussentjes, als hulpeloos protest tegen zo veel Germaanse onbeschoftheid.

Later bleek de dieperliggende oorzaak van de wanvertoning. Er was organisatorisch nogal wat fout gegaan. Het begon al op Schiphol. Toen de ploeg uit München daar arriveerde, was er niemand om hen op te halen. Met taxi’s moesten de vedetten hun eigen weg naar het hotel zien te vinden.

Daar aangekomen vereisten de sterren op de voorpui van het sjofele pand wel enig gevoel voor humor. Dat was niet het sterkste punt van Bayern München. De eerste wraakgevoelens openbaarden zich.

Eenmaal in het stadion werd het niet veel beter. Terwijl Cruijff op de middencirkel een horloge en een kleurentelevisie kreeg overhandigd, werden Breitner en zijn mannen uitgescholden voor Nazi Schweine.

Ook het spreekkoor 'Aantjes, Aantjes', rolde regelmatig van de tribunes. Uitgerekend de avond daarvóór had Dr. Lou de Jong op televisie het SS-verleden van de CDA-politicus onthuld. Dat maakte de stemming er in Amsterdam niet gezelliger op.

Ook Herman Kuiphof kreeg weer last van anti-Duitse sentimenten. 'Daar gaat die verschrikkelijke Rummenigge weer', riep de commentator ergens in de tweede helft, vlak voordat de blonde aanvaller er 8-0 van maakte.

Een paar jaar geleden was Rummenigge weer even terug in Amsterdam. Voor de camera van Ajax TV was hij bereid diep door het stof te gaan. 'Het had nooit mogen gebeuren', zei hij. En: 'Wij hebben toen een grote fout gemaakt.'

De verschrikkelijke Rummenigge maakt eerlijk gezegd een zeer vriendelijke en beschaafde indruk, maar dat mocht je destijds nog niet hardop zeggen.

Gelukkig is er inmiddels het nodige veranderd. De afscheids-
wedstrijd van Cruijff is vergeven en vergeten, Aantjes bleek lang niet zo fout als Lou de Jong destijds beweerde en in een Amsterdamse straat hing iemand een spandoek op voor het Bayern München van Van Gaal.

Dat de cup diezelfde avond naar Inter ging, maakt de sympathie er ongetwijfeld alleen maar groter op. Duitsers die in een finale mooier voetballen dan de tegenstander, maar toch verliezen: tegen zo veel ironie zijn maar weinig Nederlanders bestand.


Michel van Egmond