Lezerscolumn - Geen gelul over draagvlak & parelhoen

20/12/2011 11:40

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen zijn altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Zie de balk onderaan. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Deze keer een bijdrage van Frits van den Hoogen uit Oss.

Het onderwerp is vanuit elk perspectief behandeld en uitvergroot, en iedereen heeft er zijn mening over. Het is dat onderwerp wat andere problemen terug brengt tot een probleem van minimale essentie.

De Euro-crisis, Mauro, het wel of niet ritueel slachten van dieren, de eventuele omkoopschandalen in het voetbal en het tekort aan boter in Noorwegen staan in het niet bij dit probleem. Het probleem tussen twee mannen. Twee mannen waartussen het verschil is ontstaan in de jeugd. De een was de koning van het plein, de jongen waarmee je graag gezien wilde worden en de jongen die garant stond voor succes.

De ander was de stille jongen achter in de klas, de jongen die altijd zijn gesmeerde boterhammetjes keurig at en vervolgens de verpakkingsfolie schoonmaakte en de dag erna hergebruikte, de jongen die als laatste werd gekozen tijdens de gymles en de jongen die van de trap viel en uitgelachen werd. In die periode is alles al begonnen.

Johan Cruijff en Prof. dr. mr. Steven ten Have. Die jeugdfrustraties van Prof. dr. mr. Steven ten Have zijn de oorzaak van de kloppende frustratie-ader op zijn iets te glanzende hoofd. Het woordje te brengt mij meteen bij de kern van mijn irritaties. Steven ten Have is in alles te. Steven ten Have praat te perfect, formuleert te helder, is te beleefd, heeft te veel titels en dat is slechts een topje van de ijsberg. Hij is de persoon die constant lava heeft opgekropt sinds zijn jeugd.

Als ik naar Cruijff kijk zie ik geen titels, geen duidelijke formuleringen en ook geen kaal hoofd. Wat ik bij Cruijff zie is wat ik wil zien. Emotie. Steven ten Have is emotieloos, hij is de vulkaan die uitbarst zonder lava.

Ik wil geen gelul over managementstructuren horen.
Ik wil geen gelul over een breed verantwoordelijk draagvlak.
Ik wil geen man die elke dag een kusje op de Ajax stropdas geeft.
Ik wil geen man die leeft op zakenlunches met wilde parelhoen, geserveerd op een bedje van geblancheerde schorseneren.
Ik wil geen man die spreekt over 'de NV.'

Ik wil iemand die weet hoe het is, die weet hoe het is om zelf die steekpass te geven, weet hoe het is om de linkerverdediger op zijn plaats te zetten nadat hij weer een dubbele schaar maakte, althans, het probeerde en die weet hoe het is om over de trainer te roddelen.

Ik wil iemand die een koude kroket uit de muur haalt.
Ik wil iemand die spreekt over 'mijn cluppie.'
Ik wil iemand die weet hoe het is.

Frits van den Hoogen
Oss

Ook schrijfambities? VI.nl stelt zich open voor bijdragen van lezers/bezoekers. Lees goed de voorwaarden en maak kans dat jouw inzending (column) op onze site wordt gepubliceerd. Klik hier voor meer informatie.