Lezerscolumn (!) - Schoonheid verscholen in mystiek

09/02/2010 13:33

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Michiel Hordijk uit Den Bosch.

In den beginne was er alleen nog de radio. Dat was het gouden tijdperk voor het ontstaan van onsterfelijke voetbalverhalen: wat het Hongaarse wonderelftal uit de vroege jaren vijftig, de Magische Magyaren, vooral zo magisch maakte, is het feit dat niemand er ooit iets van heeft gezien.

Mensen zaten ademloos naar de radio te luisteren, en zagen hun eigen beelden verschijnen: Abe Lenstra, Faas Wilkes, in de hoofden van de luisteraars groeiden ze uit tot mythische proporties. Toen later de tv in de huiskamer gemeengoed werd, was de schade aanvankelijk nog te overzien: alleen de hoogtepunten van de competitiewedstrijden werden uitgezonden, zodat het nog steeds leek alsof de Ajacieden werkelijk Godenzonen waren die nooit een bal verkeerd raakten.

De wedstrijden die wel integraal werden uitgezonden, EK- en WK-duels, waren van een dergelijk niveau en omringd met zoveel spanning, dat ook hier de helden zelden van hun voetstuk vielen.

De problemen begonnen bij het live uitzenden van alle competitiewedstrijden: eindeloos turen naar Ajax-Willem II, de ene zouteloze aanval na de andere, met misschien drie hoogstandjes, de enige drie die ze op Studio Sport uitzenden, waardoor het nog wat lijkt.

Maar de echte ontmaskering van onze helden zal plaats vinden door camera’s in de kleedkamers te plaatsen. De mythische figuren van Lenstra en Wilkes zullen dan definitief vervangen zijn door spugende en scheldende opgeschoten jongens, die tijdens de wedstrijd nauwelijks een bal hebben geraakt, er na afloop misschien even over mopperen om dan snel weer over te gaan tot de orde van de dag: heb ik nog berichtjes, wat staat er op m’n I-pod?

Het is een fatale misrekening dat die camera’s in de kleedkamer het voetbal aantrekkelijker zullen maken. De denkfout binnen dit onzalige plan is dat we met die camera’s nog meer emotie te zien krijgen, en dat is toch wat we willen...? Dit is echter een typisch plannetje uit de koker van de commerciële jongens die denken dat alles wat huilt of schreeuwt, interessant is, en dat je dat de kijker zo bot mogelijk in zijn gezicht moet gooien.

Wat ze niet begrijpen, is dat de schoonheid voor een groot deel in de mystiek verscholen zit. De emotie moet komen via een uniek talent: het toveren met de bal. Zoals het de muziek is die emoties losmaakt, en niet de beelden van een zwetende muzikant die op de wc een melodietje bedenkt. Zo werkt hij ook bij voetbal.

Denk aan die prachtige goal van Bergkamp tegen Argentinië op het WK'98: perfecte aanname, kappen, binnentikken – Kunst. Stel dat we Bergkamp in de rust hadden zien kankeren op de scheidsrechter, even in de wasbak hadden zien spugen – had dit iets toegevoegd?

Natuurlijk niet, het had de schoonheid van het doelpunt alleen maar verminderd. Willen ze de betovering van het voetbal niet definitief verbreken, dan moeten ze snel die camera’s weer uit die kleedkamers halen.

---
Michiel Hordijk
Den Bosch

Ook schrijfambities? VI.nl stelt zich open voor bijdragen van lezers/bezoekers. Lees goed de voorwaarden en maak kans dat jouw inzending (column) op onze site wordt gepubliceerd. Klik hier voor meer informatie.