Lezerscolumn (!) - Advocaat een aimabele man

31/10/2009 09:00

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Hieronder de bijdrage van Geert Beerens uit Groningen.

Het interview met Dick Advocaat eind september in Voetbal International, maar vooral het item met Wilfried de Jong recent in een uitzending van Holland Sport, toonden een Dick Advocaat die wij Nederlanders nog niet kenden. Sterker nog, iedereen die al langer dan vijf jaar voetbal volgt, al is het met gemiddelde interesse, moet bijna van zijn stoel zijn gevallen van verbazing.

Daar zat hij, de Kleine Generaal, openhartig bekennend dat hij op elk moment van de dag vol kan schieten door een nummer van de The Moody Blues, of de klanken van het Russische volkslied. Met tranen in zijn ogen omdat hij aan zijn moeder dacht, zijn keihard werkende, zichzelf wegcijferende heldin.

Was dit hem, die afstandelijke, bijna vijandige man, berucht om zijn tenenkrommende verhouding met de media? Zo erg zelfs, dat toen zijn barse, bloedserieuze Haags bij een persconferentie werd ingeruild voor het ondeugende, met kwinkslagen gevulde Rotterdams van zijn assistent Willem van Hanegem, de vaderlandse pers kraaide van opwinding?

Ja, dit was hem. Natuurlijk, zult u zeggen. Zijn jaren over de grens hebben alles voor hem in perspectief gezet, hem wijzer gemaakt. Meer in het reine met zichzelf. Genoeg tijd in het vliegtuig richting Wladivostok-uit om de dingen eens goed op een rijtje te zetten.

Daar geloof ik niet in. Is het niet altijd een masker geweest, een (toegegeven) tamelijk onbeholpen act van een man die bang was zijn eigen kwetsbare zelf te laten zien? Wilfried de Jong, handige maar integere interviewer, had aan twee vragen genoeg om de ondanks alle wereldreizen onaangetaste Haagse tongval heel wat breekbaarder te laten klinken. Hoe was dat gegaan in het vizier van tientallen verslaggevers, hongerig als jakhalzen naar een mooi verhaal voor de voorpagina?

Het lijkt er meer op dat Advocaat nu de schroom heeft afgeworpen en zichzelf durft te zijn. Wat dat betreft is het maar goed dat hij maanden geleden niet naar AZ is gegaan. Dat was een fijn duo geworden, Dick en Dirk. De afstandelijke man met een hartje van goud en de warme man zonder geweten. De arme Advocaat zou nachtenlang hebben liggen woelen omdat hij de gedachte aan die noeste spaarders, hun geld kwijt door zíjn baas, niet van zich af kon zetten.

Nee, dan bondscoach in België. Land waar de emotie veel meer onderdeel is van de nationale ziel. Dat is een omgeving waarin Advocaat gedijt. En nee, niet omdat het niveau van de Rode Duivels momenteel om te janken is. Meer omdat het bij onze zuiderburen nog oprecht overkomt als er gevoelens worden getoond.

Later in bedoelde uitzending van Holland Sport volgde een reportage over de gestorven Frank Vandenbroucke, VDB, de excentrieke wielrenner. Tranen biggelden de natie over de wangen, want ondanks zijn zonderlinge gedrag; hij bleef één van hen.

Een aandoenlijk, soms wat krampachtig maar o zo goedbedoelend land, en een baan waar het hard werken is zoals zijn moeder hem dat heeft geleerd. De nieuwe, nee, de ware Dick had niet beter terecht kunnen komen.

---
Geert Beerens
Groningen

Ook schrijfambities? VI.nl stelt zich open voor bijdragen van lezers/bezoekers. Lees goed de voorwaarden en maak kans dat jouw inzending (column) op onze site wordt gepubliceerd. Klik hier voor meer informatie.