Slappe politici beschermen hooligans

03/10/2011 11:00

Soms voel ik me een bekrompen mopperige rechtse oudere jongere. Ik erger me dagelijks aan de verruwing van de maatschappij, de toenemende verhuftering van de samenleving. Door de oprukkende onbeschoftheid is zelfs de Tweede Kamer al een afspiegeling van onze samenleving. Daarom mag ik helemaal niet vreemd opkijken, dat mensen in de voetbalwereld zo grof en respectloos met elkaar omgaan.

De onderbuikgevoelens winnen het steeds vaker van het gezonde verstand. Totaal onschuldige mensen worden geïntimideerd. Van het Continu Onderzoek Burger Perspectieven van het Sociaal Cultureel Planbureau wordt een modale burger, zoals u en ik, niet vrolijk. De verloedering van onze voetbalwereld lijkt niet af te stoppen.

Ik zal nooit vergeten dat de vrouw van Louis van Gaal aan een slopende ziekte overleed en dat volwassen mensen daar een paar dagen later kwetsende liedjes over zongen. Hoe kunnen voetballiefhebbers, met hun volledige verstandelijke vermogens, sissende gaskamer geluiden maken, zodra Ajax het veld betreedt? Dat is even onbeschaafd en ziek als het gedrag van de Ajax-supporters die de ernstig geblesseerde PSV-keeper Przemyslaw Tyton dood wensten.

Ik weet hoe het werkt en dat supporters heel primitief kunnen reageren. Doordat ik een mening heb over voetbal, ben ik met de dood bedreigd, werd ik in en rond stadions geïntimideerd en heb ik thuis politiebescherming gehad. Daarom had ik te doen met de beleidsbepalers van Feyenoord, toen De Kuip werd bestormd door semicriminelen die verslaafd zijn aan zinloos geweld, agressie en vandalisme. Die gevaarlijke groepering probeert misdadige trekjes te camoufleren met hypocriete en geacteerde clubgevoelens.

Hoewel er nauwelijks argumenten waren, organiseerde het tuig een protestmars die ontaardde in een veldslag met de politie. De beelden van politieagenten met getrokken pistolen gingen de hele wereld over en zullen niet wervend werken op potentiële sponsors. De hooligans, die zich geheel ten onrechte supporters noemen, hadden de zittende clubleiding de oorlog verklaard. Financieel directeur Onno Jacobs moest vertrekken, maar even later moest de hele clubleiding oprotten. Via internet werd er een heuse hetze gevoerd, inclusief vervalste salarisstroken van de Feyenoord-werknemers.

De gewelddadigste groep binnen Het Legioen liet zich leiden door frustratie, haat en extremisme en kreeg de publieke opinie van heel Nederland tegen zich. Niets menselijks is mij vreemd. Ik was het roerend eens met burgemeester Ahmed Aboutaleb, toen hij besloot, met toestemming van de hoofdofficier van justitie, om de beelden van de hooligans te publiceren. Ik ergerde me zelfs een ongeluk aan een verdwaalde publiciteitsgevoelige jurist die op televisie begon te neuzelen over het recht op privacy.

Terwijl ik de beelden van de hooligans op internet bekeek, keerde de nuance weer ietwat terug. Ik vroeg me af, of ik die beelden als hoofdredacteur zou publiceren in dit blad en vervolgens woog ik af, wat ik zou doen als ik een hooligan zou herkennen. Betekent aangifte doen bij de politie, dat je een goede burger bent of ben je een NSB'er? Door alle commotie vergeten we overigens, dat er die avond tegen De Graafschap ook 41 duizend brave burgers in De Kuip zaten die zich als voorbeeldige supporters gedroegen.

Protesteren moet altijd waardig gebeuren. Zodra het uit de hand loopt, schieten de organisatoren aan hun doel voorbij. En een protestdemonstratie moet natuurlijk voortkomen uit een met relevante argumenten gestaafde onvrede. Daar was in Rotterdam geen sprake van. De militante hooligans worden opgestookt door volksmenners, die een hele kudde meelopers voor hun karretje wisten te spannen. Er moeten blijkbaar koppen vallen.

Algemeen directeur Eric Gudde is de kop-van-jut. De integere Gudde had zo verstandig moeten zijn om hartelijk te bedanken voor de eer, toen Feyenoord hem benaderde. Maar hij is een man uit het amateurvoetbal die zelfs niet aan het profvoetbal mocht ruiken en de bekende jongensdroom doemde uit het niets op. Als topambtenaar bij de gemeente Rotterdam had hij een zorgeloos leven kunnen hebben. Gudde koos voor het grote avontuur en maakte, zoals iedere nieuweling, alle beginnersfouten die hij kon maken. Daarnaast had hij de mediadruk en het feit dat de baas van Feyenoord publiek bezit is onderschat. Gudde is geen boegbeeld, geen man met charisma en een voorraad one liners. Gudde is een wat saaie noeste werker achter de schermen en moet zo weinig mogelijk in de spotlights verschijnen, want daar ligt zijn kracht niet.

Hij kon er niets aan doen dat de fiscus met een naheffing van een kleine tien miljoen euro kwam. Hij verklaarde trainer Gertjan Verbeek heilig, doordat zijn technisch directeur Peter Bosz hem voortdurend vertelde dat er geen problemen waren in de spelersgroep. Erwin Koeman stapte zelf op bij Feyenoord en Bert van Marwijk kreeg een aanbieding van de KNVB om bondscoach te worden.

Het vertrek van Mario Been was wel gênant, maar dat werd geregisseerd door technisch directeur Martin van Geel. Gudde was niet verantwoordelijk voor die schuld van 43 miljoen euro. Hij kreeg wel de opdracht om te saneren en weer een gezonde club van Feyenoord te maken. Hij had de pech, dat de transfermarkt instortte, de totale economie in elkaar zakte en tv-inkomsten sterk terugliepen. Hij moest saneren, alle economische tegenslagen en recessie het hoofd bieden en het elftal aansprekende resultaten laten behalen. Dat is volstrekt onmogelijk.

Supporters met normale verstandelijke vermogens hebben daar begrip voor, maar een groep hooligans eist het hoofd van de man die al een eind op weg is om Feyenoord te redden. Onrechtvaardiger kan het haast niet.

Toen hij aan zijn avontuur begon, werd hij geconfronteerd met doorlopende spelerscontracten en uit iedere kast die hij opende viel een lijk. Nu hij daar schade en schande wijs is geworden, zou het heel onverstandig zijn om met de algemeen directeur te breken, doordat een paar idioten dat eisen. Omdat Feyenoord het onder trainer Ronald Koeman ook sportief boven verwachting goed doet, is het onbeschofte gedrag van de notoire onruststokers helemaal ongeloofwaardig.

Als een van de weinige clubs wist Feyenoord Luc Castaignos, Georginio Wijnaldum en Leroy Fer, plus een paar jeugdspelers, te verkopen, waardoor de club alweer dertien miljoen euro dichter bij de zwarte cijfers kwam. Zoals de situatie nu is, mag Feyenoord in de zomer van 2012 de gevarencategorie 1 verlaten, waardoor er voor het eerst sinds jaren weer beleid gevoerd kan worden, zonder toestemming van de KNVB. Als stank voor dank wordt de algemeen directeur niet alleen in De Kuip, maar ook in zijn privé-omgeving geterroriseerd door hooligans die het gezin Gudde eigenlijk zouden moeten verrassen met een bloemetje.

Sinds vorig jaar september bestaat er in Nederland een Voetbalwet. In Engeland was de Hooligan Act een doorslaand succes, waarmee de rust in en rond de stadions terugkeerde. In Nederland nam de KNVB het initiatief, met de hulp van specialisten van de Vrije Universiteit werd er een voetbalwet ontworpen die door politiek Den Haag afgezwakt, genuanceerd en herschreven werd. Veel politici waren zelfs van mening dat de bestaande wetgeving uitermate geschikt was om de hooligans te bestrijden.

De KNVB, clubs, burgemeesters en de politie weten nu dat de Voetbalwet een papieren tijger is. Er mogen pas maatregelen getroffen worden als er een dossier is aangelegd van een hooligan. Ook de stadionverboden blijken een wassen neus, want die hooligans gaan vrolijk naar een andere club of weten toch een plaats elders in het stadion te bemachtigen. Zelfs van de in Engeland zo succesvolle meldingsplicht komt in Nederland weinig terecht.

De KNVB wil de wet aanscherpen naar Engels model, maar stuit daarbij voortdurend op politici die alleen de publiciteit zoeken na incidenten, maar niet meewerken aan een structurele oplossing. Dat heeft dan weer te maken met het Nederlandse rechtssysteem, dat gebaseerd is op resocialisatie, ook hooligans moeten een tweede kans krijgen. Bovendien moeten de stadionverboden in de pas lopen met de straffen die de rechters uitspreken. Het slappe Haagse compromis, waarmee de gezagsdragers zich nu mee moeten behelpen voldoet op geen enkele wijze aan de eisen en geeft alle dwazen rond het voetbal de ruimte zich te misdragen zonder consequenties. Misschien kunnen de heren in de Tweede Kamer, zodra ze klaar zijn met hun onderlinge gekijf en gekibbel, zich eens buigen over de terreur rond het grootste volksvermaak van dit land. Alle voetballiefhebbers hunkeren naar een duidelijke en harde voetbalwet.

Johan Derksen